EEN VOORBEELD VOOR PRESIDENTEN?

De tijd schrijdt voort. En dat hoort ook zo, het is tenslotte ook de bedoeling dat we ouder worden.

En met onze leeftijd verandert daarmee ook de wereld om ons heen. En in die veranderende, onbestendige wereld heeft ook WSV '30 zijn plek.

In de tijd van de Batavieren, toen ondergetekende nog in zijn prime was, zag ook het WSV-complex er heel anders uit dan vandaag de dag. Als je anno 2026 je sport beoefent bij WSV'30 kom je op een fantastisch complex waar het je aan niets ontbreekt. In de buitenlucht kunst- en natuurgrasvelden en een voetbalkooi, en indoor een prima hal waar je binnen tegen een bal kunt schoppen als je vindt dat het buiten te hard regent. Daarna wachten kleed- en douchegelegenheid volgens de nieuwste standaarden, en last but not least, natuurlijk een moderne kantine waar het bier niet meer uit vaten komt, maar uit grote tanks. Leve de vooruitgang!

Hoe anders was dat toen. Je gedachten gaan een ruime vijftig jaar terug in de tijd. Je betrad het complex vanaf de Dorpsstraat via de inrit bij het RK Verenigingsgebouw St. Joseph, toentertijd beheerd door Engel Al. Eenmaal door de groene en hier en daar niet meer kakelverse toegangspoort ligt links van je het A-veld. Je stapt het, vóór de rechts opdoemende houten kantine liggende gravelveld op, waar onder het dwingend oog van Henk Groenewoud destijds trainingen werden afgewerkt. Hoe hij bij de schietoefeningen "LICHAAM ÓVER DIE BAL!" kon roepen zonder die eeuwige sigaar daarbij  uit zijn mond te laten vallen is je altijd een raadsel geweest. In je herinnering zie je weer de oude heer Roozendaal met zijn bruine kruideniersjasje in zijn fameuze snoephok staan, waar je op zaterdag voor een stuiver een trekdrop kocht, die in die jaren nog niet samen met bier naar binnen werd gewerkt.

Je ziet jezelf weer door de tochtige koude betonnen gang langs de oude kleedkamers lopen op weg naar de achter het snoephok van Roozendaal liggende bestuurskamer, waar de sportarts voor de verplichte sportkeuring op je zat te wachten. En dan maar hopen dat het niet een ál te aantrekkelijke dame zou blijken te zijn. Alhoewel nog niet volwassen waren we al wel op een leeftijd waarop we daar gevoelig voor waren. En slechts gekleed in je onderbroek vallen dat soort dingen tot je verdriet dan onverbiddelijk op.

De (onschuldige) problemen van die leeftijd zijn vandaag de dag echter aan onze kinderen. Zelf hebben we die inmiddels ver achter ons gelaten.

Tegenwoordig maken we ons druk over het over de wereld rondstrooien van onze privégegevens  dankzij klunzige los-lippers bij Odido. Nu hebben wij in het verleden heus ook zélf genoeg van onze privé-besognes loslippig rondgebazuind, maar dat gebeurde dan altijd ná de wedstrijd tijdens de derde helft in de kantine, en heette toentertijd geen datalek, maar gewoon dorpsroddel. Daar konden cybercriminelen niet zoveel mee.

Tegenwoordig maken we ons druk over verdeeldheid zaaiende presidenten, die al vier jaar lang een buurland zogenaamd menen te moeten 'denazificeren', die genocide plegen op een hele bevolkingsgroep omdat er een paar terroristen tussen zitten (die zoals het een ordentelijke rechtsstaat betaamt ook gewoon voor het gerecht gebracht hadden kunnen worden), en die — al dan niet onschuldige — vissersboten laten bombarderen en onder het mom van regime-change buitenlandse staatshoofden laten ontvoeren of ombrengen (en die dan, God betere het, óók nog claimen dat zij de Nobelprijs voor de Vrede hadden moeten krijgen!). Laten we hopen dat in de toekomst de problemen voor onze kinderen inderdaad van onschuldige aard zullen blíjven en dat zij niet door dit soort presidenten tot allerlei angstaanjagende ellende zullen uitgroeien.

Uiteraard zijn we niet tegen de vooruitgang, maar misschien zijn de jaren waarin ondergetekende als een klein snotneus-bataviertje voor vijf cent een trekdrop bij het snoephok van Roozendaal* kocht zo verkeerd nog niet geweest?

Als wij een dezer dagen weer voor de sport (nou vooruit, óf voor het bier en de roddel) naar WSV'30 komen zullen wij ons realiseren dat dit mooie complex tot stand is kunnen komen door eendrachtige samenwerking en dito inspanning. Misschien dat sommige presidenten daar een voorbeeld aan kunnen nemen.

Groet,

Pisces

*P.S.,

enne…., het zal toch niet Rozendaal met één 'O' zijn, hè? In dat geval: sorry mijnheer Rozendaal, het ging per ongeluk….