27 juli 2026

OVER DIEVEN, GAATJES, EN UITZICHTEN

Ken je de Hitchcock-film ‘The Birds’? Een klassieke horror-film uit 1963, met Tippi Hedren en Rod Taylor in de hoofdrollen. Maar kijk uit als je de vraag met ‘ja’ beantwoordt, want dat zegt zeer waarschijnlijk iets over je leeftijd. De film handelt over agressieve vogels die door hun aanvallen het leven van de mensen in het Californische kustplaatsje Bodega Bay ondraaglijk maken.

Nu zijn we hier in Nederland heel goed in het overnemen en nadoen (waarom eigenlijk?) van allerhande Amerikaanse (on)hebbelijkheden, maar op dit soort toestanden zitten we natuurlijk niet te wachten. En toch ontkomen we er blijkbaar niet aan.

Want misschien heb je het al in de krant gelezen, maar in Purmerend gaat de hele Mahatma Gandhistraat gebukt onder de terreur van visdieven. Dit betekent niet dat de plaatselijke viswinkel gewapende bewakers bij de deur moet zetten, maar meer dat je niet meer rustig in je tuin of op je terras kunt zitten zonder te worden aangevallen of ondergescheten. Deze visdieven blijken namelijk een beschermde diersoort te zijn, dus om ze te verjagen is het gebruik van welk soort aanvalswapen dan ook volledig uit den boze. Zit je dus rustig in je achtertuin te smikkelen van je vers gekochte bakje kibbeling, dan is het te hopen dat de bijgeleverde ravigottesaus een andere kleur heeft dan de flatsen die die Karel-Utrecht-Tango-vogels continu naar beneden laten vallen. Als zo’n groengespikkelde flats precies dáár valt waar je hem niet wilt hebben, en je het kleurverschil tussen saus en flats vervolgens niet ziet, dan kan dat zomaar een uiterst teleurstellende aanslag op je smaakpapillen zijn. Daarnaast is de kostbare kibbeling voorgoed naar de Filistijnen. Al is dat waarschijnlijk precies waar die visdieven (what’s in a name?) hem willen hebben. En dat dan nog los van de wetenschap dat je zojuist iets hebt doorgeslikt wat zelfs Hitchcock de acteurs in zijn horrorfilm niet eens wilde laten doen.

En je mag er niets tegen doen. Want het beest is beschermd. Het lijken wel wolven. Mag je ook niets tegen doen. Al sleurt zo’n beest jouw kind mee het bos in, maakt het je vee dood, of komt het achter je aan op dat Veluwse fietspad: heb jij even pech! Hoop maar gewoon dat het goed afloopt. Want wordt je aangevallen of niet, waag het niet dat je het beest ter zelfverdediging iets aandoet, want dan stapt er wel weer een of andere organisatie naar de rechter.

Laat ik nu al jaren het idee hebben dat wij mensen ook een beschermde diersoort zijn? Misschien heb ik het niet begrepen, maar het zou toch zo moeten zijn.

Onlangs liep ik langs een juwelierswinkel waar een groot reclamebord buiten stond: “Gratis gaatjes schieten!” Daar was ik even stil van. Waar zouden die gaatjes dan in geschoten moeten worden? In mensen? Wát zeg je daar, dat kan toch niet waar zijn? Hadden we net niet bedacht dat de mens ook een beschermde diersoort zou moeten zijn?

Toegegeven, als je naar het journaal kijkt krijg je duidelijk de indruk van niet. Of het nu in Oekraïne is, in Gaza, of rond de Straat van Hormuz, of eigenlijk waar ook ter wereld, overal worden klakkeloos gaten in mensen geschoten. Schijnbaar gelden er bij bepaalde mensen altijd weer andere normen en waarden. En worden er steeds weer redenen gevonden om moord en doodslag ten uitvoer te brengen. Het is een onbegrijpelijke gewaarwording (al moet ik toegeven dat ik er niet voor heb doorgeleerd), maar de rest van de wereld staat er bij en kijkt er naar. Artiesten kunnen nog zoveel platen de top 40 in zingen (luister eens naar Donovan - “Universal Soldier”, John Lennon - “Imagine”, of als je het liever in het Nederlands hoort, naar Boudewijn de Groot - “Als de rook om je hoofd is verdwenen”), er wordt niet naar geluisterd. Deze platen zijn ruim vijftig jaar oud, maar helaas nog gruwelijk actueel. We krijgen het blijkbaar steeds weer voor elkaar de verkeerde leiders aan de politieke macht te helpen.

Gelukkig had de bewuste juwelier vredelievender bedoelingen. Zijn gaatjes waren, zo sprak mijn vrouw als kenner, slechts bedoeld om jou oorbellen te kunnen verkopen. Nu zit er maar één letter verschil tussen oorbellen en oorlellen, maar de bellen hoef ik niet, en gaten in mijn lellen zijn dan, kleinzerig als ik ben, tot mijn opluchting ook niet nodig. Al ben ik als rechtgeaarde Hollander dan gek op het woord ‘gratis’, deze aanbieding laat ik maar schieten.

Als je via de A2 naar Utrecht rijdt zie je vlak vóór winkelcentrum ‘The Wall’ aan je rechterhand een pand opdoemen waarin kantoorruimte te huur is. Het is een fors pand met flink veel glas, zoals dat tegenwoordig gangbaar is. Als je daar werkt mag je blijkbaar gezien worden. Maar dat is volgens de makelaar/verhuurder dus niet zoals het werkt. Je moet het volgens hem andersom zien. Door al dat glas kijken mensen niet naar binnen, maar naar buíten! Een groot billboard maakt dat duidelijk: ‘Kantoorruimte te huur. Met panoramisch uitzicht!’

Ik geloofde mijn ogen niet, het stond er echt. Hoezo, kantoorruimte met panoramisch uitzicht? Ben ík nu gek, of zijn zij het? Gaan ze mij vertellen dat daar straks mensen in een 40-urige werkweek betaald worden om naar buiten te kijken? Zet mij dan ook maar op de loonlijst, een manager die dat aanmoedigt heb ik ook jaren gewild! Bij goede salarisvoorwaarden kan ik daarvoor mijn pensioen eventueel nog wel wat opschorten.

Maar alle gekheid en ellende op een stokje, laten wij ons — als het gaat over dieven, gaatjes en uitzichten — maar beperken tot het sportveld, en daar gewoon onze eigen sportieve normen en waarden blijven hanteren. Al is de tegenpartij sterker, dan mogen wij, in groen en zwart sluipschutterstenue gestoken, desondanks de punten gerust komen stelen. Dat is helemaal niet erg, dat valt keurig binnen de norm! Of je de tegenstander tegen de schenen mag schoppen is discutabel (beschermde diersoort, nietwaar?), maar de gaten schieten wij dan wel, tussen ausputzer en voorstopper door, gewoon in hun verdediging. Allemaal heel onschuldig, volkomen legitiem, en juridisch volledig verantwoord. Wie doet ons wat? 

En niemand zal het ons kwalijk nemen als we vanuit een kantine met uitzicht rustig naar buiten kijken om dat allemaal te zien gebeuren, panoramisch of niet. Al moet er dan wel op het A-veld gespeeld worden. De andere velden vallen namelijk helaas niet binnen het panorama. 

Groet,
Pisces